ഈ ഗാഡ്ജെറ്റില്‍ ഒരു പിശക് ഉണ്ടായിരുന്നു

ശ്രീജിത്ത് മൂത്തേടത്ത്

31 ജൂലൈ, 2017

സ്കൂളുകള്‍ വീണ്ടും തുറക്കുമ്പോള്‍....


വീടുനിര്‍മ്മാണത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തില്‍ സ്വാഭാവികമായും ഒരിടത്തരക്കാരന് വരുന്ന സാമ്പത്തികപരാധീനതകളില്‍പ്പെട്ട് ഭാര്യയുടെ കഴുത്തിലെ അവസാനതരി സ്വര്‍ണ്ണവും പോക്കറ്റിലിട്ട് എസ്.ബി.ഐ ചേര്‍പ്പ് ബ്രാഞ്ചിലെത്തിയതായിരുന്നു ഞാന്‍മീനമാസസൂര്യന്റെ രുദ്രനേത്രങ്ങളില്‍നിന്നും രക്ഷനേടിയതിന്റെ ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു ബാങ്കിന്റെ ഗ്ലാസ്ഡോര്‍ തുറന്ന് എ.സി.തണുപ്പിലേക്ക് മുങ്ങാങ്കുഴിയിട്ട എന്റെ മുഖത്ത്മാനേജരുടെ മുന്നില്‍ ചെന്നിരുന്ന് ഞാന്‍ വെളുക്കെ ചിരിച്ചുഎന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് നല്ല പരിചയമുണ്ടായിരുന്നുഎന്റെ സഹധര്‍മ്മിണിയുടെ ദേഹത്തുണ്ടായിരുന്ന സ്വര്‍ണ്ണമെല്ലാം തന്നെ ഇതിനകം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംരക്ഷണയിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെന്നത് ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായിരുന്നുവല്ലോ.
സാര്‍ ഇതുകൂടെഒരു അമ്പതിനായിരം രൂപകൂടെ മാത്രം.”
മാനേജര്‍ തലയാട്ടിഞാന്‍ നല്‍കിയ വസ്തുനികുതി റസീറ്റിന്റെ ഫോട്ടോകോപ്പിയില്‍ '.കെ.' എന്നെഴുതിഎന്റെ കൈവശം തന്നുഞാന്‍ കൂടുതലൊന്നും പറയാന്‍ നില്‍ക്കാതെ നേരെ ഗോള്‍ഡ് ലോണ്‍ സെക്ഷനിലേക്ക് ചെന്നു.അപ്രൈസര്‍ സ്വര്‍ണ്ണത്തിന്റെ മാറ്റ് നോക്കിയതിനുശേഷംഅസിസ്റ്റന്റ് മാനേജര്‍ ചില ഫോമുകള്‍ പൂരിപ്പിക്കാനും ഒപ്പിടാനുമായി തന്നുഞാന്‍ ഫോമുകള്‍ പൂരിപ്പിക്കുന്നതിനിടെ അസി.മാനേജരുടെ കുശലാന്വേഷണം.
സ്കൂളിലെന്തുണ്ട് മാഷേ വിശേഷങ്ങള്‍?”
ഞാന്‍ ഫോറം പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
.. സുഖം...”
പറയേണ്ടിയിരുന്ന മറുപടി അതല്ലായിരുന്നുവെന്ന് പണയംവച്ച് കാശുവാങ്ങിക്കുന്നതിനായി ധൃതിപിടിച്ചിരുന്ന എനിക്ക് ആ സമയത്ത് മനസ്സില്‍ വന്നില്ല.
അല്ല... പഠനമൊക്കെയെങ്ങിനെ?”
അസി.മാനേജര്‍ ഒന്നുകൂടെ വിശദമായി ചോദിച്ചു.ഇതിനകം ഫോം പൂരിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്ന ഞാന്‍ കസേരയില്‍ ചാഞ്ഞിരുന്ന് എന്റെ സ്കൂളിന്റെ നിലവാരത്തെ പുകഴ്ത്തി ഒരു നീളന്‍ പ്രസംഗമങ്ങു കാച്ചി.
ഏപ്ലസ് നേടാന്‍ സാധ്യതയുള്ള വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള സ്പെഷ്യല്‍ കോച്ചിംഗ്പഠനത്തില്‍ പിന്നോക്കം നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കായുള്ള രാത്രികാല ക്ലാസ്കലാരംഗത്തും സാഹിത്യരംഗത്തും മറ്റുമുള്ള സംസ്ഥാനതലം വരെയുള്ള മികവുകള്‍,സ്പോര്‍ട്സിലെ ദേശീയതലംവരെയുള്ള നേട്ടങ്ങള്‍......”
എന്റെ വിവരണംകേട്ട് അസി.മാനേജര്‍ വാ പൊളിച്ചിരുന്നു.
സി.ബി.എസ്.സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിക്ക് അവിടെ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ട്വോ?”
അസി.മാനേജരുടെ അടുത്ത ചോദ്യം.
ബുദ്ധിമുട്ടാആര്‍ക്കാ? ”
ഞാന്‍ ഗൗരവം വിടാതെ ചോദിച്ചു.
എന്റെ മകനുവേണ്ടിയാണ്സി.ബി.എസ്.ഇ സ്കൂളിലൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ ഫീസ് കുത്തനെ കൂട്ടിയില്ലേതുടര്‍ന്ന് പഠിപ്പിക്കാന്‍ നിവൃത്തിയില്ലാതായി മാഷേ... അവിടത്തന്നെ പ്ലസ് ടു വരെ പഠിപ്പിക്കാംന്നുവച്ചാല്‍ തറവാടുമുടിയുംഎന്നാല്‍ അതിനുള്ള കാര്യമൊട്ടില്ലേനും.ഹോര്‍മോണ്‍കുത്തിവച്ച കോഴിയെപ്പോലെ ചെക്കന്‍ വളരുന്നുണ്ട്ഭാര്യയുടെ ഒറ്റ നിര്‍ബ്ബന്ധത്തിലാ ആ സ്കൂളില്‍ കൊണ്ടുപോയി ചേര്‍ത്തത്നമ്മളൊക്കെ പഠിച്ചപോലെ നമ്മുടെ നാട്ടിന്‍പുറത്തെ നാടന്‍ സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചാലേ നാടിന്റെ ഗുണവും മണവുംണ്ടാവൂ.. എന്താ മാഷുടെ അഭിപ്രായം?”
അസിമാനേജര്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിലെ പൂര്‍വ്വവിദ്യാര്‍ത്ഥിയാണത്രെഅദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനെയും അതേ സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കാനാണയാളുടെ പ്ലാന്‍പാവപ്പെട്ട കുട്ടികള്‍ പഠിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ സ്കൂള്‍..
പത്താം ക്ലാസ്സിലേക്ക് അവിടെ അഡ്മിഷന്‍ ശര്യാക്കിത്തരാന്‍ പറ്റ്വോ മാഷേ?”
അസിമാനേജര്‍ എന്റെ മുന്നില്‍ അപേക്ഷയുമായി നില്‍ക്കുകയാണ്.
ഊം... പത്താം ക്ലാസ്സിലേക്കായിട്ട് പുതിയ അഡ്മിഷന്‍ നല്‍കാറില്ലഎന്നാലും സാറിന്റെ മകനുവേണ്ടിയല്ലേഞാന്‍ ഹെഡ് മാസ്റ്റരുമായി സംസാരിക്കാം.”
ഒപ്പിട്ട പേപ്പറുകള്‍ തിരിച്ചുനല്‍കിക്കൊണ്ട് ഗൗരവം വിടാതെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.നൊടിയിടയ്ക്കുള്ളില്‍ ലോണ്‍ ശരിയായി അക്കൗണ്ടിലേക്ക് അന്‍പതിനായിരം രൂപ ക്രഡിറ്റ് ചെയ്തതിന്റെ മെസ്സേജ് എന്റെ മൊബൈല്‍ ഫോണിലേക്ക് വന്നു.
ശരി ഞാനിറങ്ങട്ടെ?”
യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങാന്‍ നേരം അസിമാനേജര്‍ ഒന്നുകൂടെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.
അഡ്മിഷന്റെ കാര്യം..”
അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ച സാറ് മകനെയും കൂട്ടി സ്കൂളിലേക്ക് വന്നോളൂ.. ഹെഡ് മാസ്റ്ററോട് ഞാന്‍ ഇന്നുതന്നെ കാര്യം പറയാം.”
..”
അസിമാനേജര്‍ ഭവ്യതയോടെ എന്നെ യാത്രയാക്കിഹെഡ് മാസ്റ്ററെ കണ്ട് അന്നുതന്നെ കാര്യം സംസാരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും വീടുപണിയുടെ തിരക്കില്‍ ഞാന്‍ എല്ലാം മറന്നിരുന്നു.അധികമാരെയും ക്ഷണിക്കാതെ വളരെ ചെറിയരീതിയില്‍ “ഗൃഹപ്രവേശം” നടത്തി,അത്യാവശ്യമായ ചില പണികളൊക്കെ വീട്ടിലും തൊടിയിലുമായി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ രണ്ടുമാസത്തെ അവധിക്കാലം കഴിഞ്ഞുപോയതറിഞ്ഞില്ല.
ഇന്ന് ജൂണ്‍ മൂന്നാം തീയ്യതി.പ്രവേശനോത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സ്കൂളൂം പരിസരവും ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.പുത്തന്‍ യൂനിഫോം തുണിയുടെയും പുത്തന്‍ കുടയുടെയും മണം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പരക്കുന്നുമഴ ചിന്നം പിന്നം പെയ്യുന്നുണ്ട്.സ്കൂളിനുമുന്നിലെ റോഡിലുംഗേറ്റിനരികിലുമൊക്കെയായി ഒതുങ്ങിനിന്ന് “നമസ്തെപറയുന്ന കൊച്ചുമിടുക്കന്‍മാരെയും മിടുക്കികളെയും നോക്കി ചിരിച്ച് രക്ഷിതാക്കളോട് കുശലം പറഞ്ഞ് സ്കൂള്‍ മുറ്റത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ച എന്നെ എതിരേറ്റത് എസ്.ബി.ഐ യിലെ അസിസ്റ്റന്റ് മാനേജരായിരുന്നുമകന്റെ തോളില്‍ കൈവച്ച് മറുകയ്യില്‍ കുടയുമായി അദ്ദേഹം എന്റെയടുത്തേക്കു വന്നു.
''എന്തായി? മോന് അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയല്ലോ ല്ലേ? ഞാൻ ഹെഡ് മാസ്റ്ററോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.''
''അഡ്മിഷൻ കിട്ടി. സന്തോഷം മാഷേ.. മാഷ് ചെയ്തുതന്ന ഉപകാരത്തിനു നന്ദി..''
''ഹേയ്.. നന്ദിയൊന്നും പറയേണ്ടതില്ല. സാറിന്റെ മകനെപ്പോലെ മിടുക്കരായ കുട്ടികളെ കിട്ടുകയെന്നത് ഞങ്ങളുടെയും ഭാഗ്യമല്ലേ?''
ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍കുട്ടികളുടെ കളിയും ചിരിയുമൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വല്ലാത്തൊരനുഭൂതി നിറയുന്നുഞാന്‍ എന്റെ മോനെ മാഷെ ഏല്‍പ്പിക്കുകയാണ്നല്ലവണ്ണം ശ്രദ്ധിക്കണംഅതുമാഷോട് പ്രത്യേകം പറയണമെന്നല്ലെന്നറിയാം.. എന്നാലും...”
ഒരു അദ്ധ്യാപകനു ലഭിക്കുന്ന ബഹുമാനംസ്നേഹംസമൂഹത്തില്‍ മറ്റൊരു ജോലിക്കും ഈയൊരു പദവി യും മനസ്സുഖവും ലഭിക്കില്ലെന്നെനിക്കു തോന്നിഅദ്ധ്യാപകനെന്ന നിലയില്‍ ഞാന്‍ അഭിമാനം കൊണ്ടു.
എന്താ മോന്റെ പേര്?”
കിരണ്‍”
ഞാന്‍‌ കിരണിന്റെ തോളില്‍ കൈവച്ചു ചേര്‍ത്തുനിര്‍ത്തി.
ഇയാളെ ഇപ്പോഴുള്ളതിലും മിടുമിടുക്കനായി തിരിച്ചുതരാം.”
നന്ദിചൊല്ലുന്ന മിഴികളുമായി അസിമാനേജര്‍ എന്നോട് യാത്രപറഞ്ഞ് ഗേറ്റ് കടന്നുപോയിഞാന്‍ കിരണിനോടൊപ്പം സ്കൂള്‍ മുറ്റത്തെ പടവുകള്‍ കയറി.

20 ജൂലൈ, 2017

ഇനിയും പുഴയൊഴുകണം

പ്രിന്റ്‌ എഡിഷന്‍  ·  May 18, 2017

കേരളത്തിലെ പുഴകള്‍ പലതും ഒഴുകുന്നില്ല. അവ മണല്‍വാരികള്‍ തീര്‍ത്ത വാരിക്കുഴികളില്‍ അകപ്പെട്ടുകിടക്കുകയാണ്. പുഴകളുടെ ഈയൊരു അവസ്ഥാവിശേഷത്തിന് ഏറ്റവുമെളുപ്പത്തില്‍ പലര്‍ക്കും ഉദാഹരണമായെടുത്തുകാണിക്കാന്‍ സാധിക്കുക ഭാരതപ്പുഴയുടെ ആസന്നമരണാവസ്ഥയെയാണ്. അതുകൂടാതെ പല നദികളുടെയുമവസ്ഥ ഇതുതന്നെയാണെന്ന് നമ്മുടെ നദീതീരങ്ങളിലൂടെയൊന്ന് സഞ്ചരിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാകും. മലയാളികള്‍ സാഹിത്യവായനയിലൂടെ അറിഞ്ഞ മറ്റൊരു പ്രധാന പുഴയാണ് മയ്യഴിപ്പുഴ. എം. മുകുന്ദന്റെ ‘മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളില്‍’ എന്ന നോവല്‍ വായിക്കാത്ത സാഹിത്യാഭിരുചിയുള്ള മലയാളികള്‍ ചുരുക്കമായിരിക്കും.
മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ ഒഴുക്കാരംഭിക്കുന്നത് വാണിമേല്‍പ്പുഴയായിട്ടാണ്. വയനാടന്‍മലനിരകളുടെ താഴ്‌വാരത്തെ കുറ്റ്യാടി, വിലങ്ങാട് മലനിരകളാണ് ഇതിന്റെ പ്രഭവസ്ഥാനം. നരിപ്പറ്റ, വാണിമേല്‍, ഈയ്യങ്കോട്, ഇരിങ്ങണ്ണൂര്‍, തൃപ്പങ്ങത്തൂര്‍ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലൂടെയൊഴുകി പോണ്ടിച്ചേരിയുടെ ഭാഗമായ മാഹിയിലൂടെ സാഗരപ്രവേശം ചെയ്യുന്ന പുഴയാണ് മയ്യഴിപ്പുഴ. അമ്പത്തിനാല് കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രം ദൈര്‍ഘ്യമുള്ള ഈ നദിയില്‍ ഉത്ഭവം മുതല്‍ പതനംവരെ വെള്ളാരംകല്ലുകളാണുള്ളത്. പാറക്കെട്ടുകളും വെള്ളാരംകല്ലുകളും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഇരുകരകളാണ് നദിയില്‍ വെള്ളംകുറയുന്ന വേനല്‍ക്കാലങ്ങളില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്. ജലസമൃദ്ധമായിരുന്ന ഈ നദി വറ്റിവരളുമെന്ന് ചുരുങ്ങിയത് അഞ്ചുപത്തുവര്‍ഷംമുമ്പുവരെയെങ്കിലും അധികമാരും ചിന്തിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല. പക്ഷെ നരിപ്പറ്റയിലൂടെയും വാണിമേലിലൂടെയും ഈയ്യങ്കോടിലൂടെയുമൊഴുകുന്ന പുഴയുടെ ഭാഗങ്ങളില്‍ നിറയെ ഇപ്പോള്‍ മണലെടുത്ത കുഴികളാണ്. ആ കുഴികളില്‍ ശ്വാസംമുട്ടിപ്പിടയുകയാണ് മയ്യഴിപ്പുഴ. വെള്ളാരങ്കല്ലുകളെ അരിപ്പകൊണ്ട് അരിച്ചുമാറ്റിയാണ് ഇവിടങ്ങളില്‍നിന്ന് മണലൂറ്റുന്നത്. ഇത്തരത്തില്‍ ചെറുതും വലുതുമായ പുഴകള്‍ നമുക്ക് അന്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്.
വേനല്‍ക്കാലമാകുമ്പോള്‍ വരള്‍ച്ചയുടെ ആഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ചും, മഴക്കാലമാകുമ്പോള്‍ മഴക്കെടുതികളെക്കുറിച്ചും വെള്ളപ്പൊക്കത്തെക്കുറിച്ചും ആശങ്കാകുലരാകുന്നവരാണ് കേരളീയര്‍. ഇത്രയധികം ഉപഭോഗസംസ്‌കാരം പിടിമുറുക്കിയ മറ്റൊരു ഭൂപ്രദേശം ഇന്ത്യയിലുണ്ടോയെന്ന് സംശയമാണ്. എന്തിനെയും തന്റെ സ്വാര്‍ത്ഥതയ്ക്കുവേണ്ടിമാത്രമായി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന ആര്‍ത്തിപ്പണ്ടാരങ്ങളായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു നമ്മള്‍. അല്ലെങ്കില്‍, നമ്മളെ അങ്ങനെയാക്കിത്തീര്‍ത്തിരിക്കുന്നു.
മലഞ്ചെരിവുകളിലൂടെ കുത്തിയൊഴുന്ന പുഴകളെക്കാണുമ്പോള്‍ അവയെയുപയോഗിച്ച് എത്രത്തോളം ഡാമുകള്‍കെട്ടി വൈദ്യുതിയുണ്ടാക്കാമെന്നാണ് നമ്മുടെ ചിന്ത. ജലസമൃദ്ധമായ പുഴയൊഴുകുന്ന മലനിരകളില്‍ സ്വാഭാവികവനം നശിപ്പിച്ച് എത്രത്തോളം റബ്ബര്‍ മരങ്ങള്‍ വച്ചുപിടിപ്പിക്കാമെന്നാണ് നമ്മുടെ ചിന്ത. ഉയരംകൂടിയ കുന്നുകളിലൊക്കെ കടുപ്പംകൂടിയ ചായയിലകളാല്‍ സമൃദ്ധമായിരിക്കണമെന്നതാണ് നമ്മുടെ ചിന്ത. പുഴയ്ക്ക് ഉറവയൊരുക്കുന്ന ആഴത്തില്‍ വേരിറങ്ങുന്ന ജൈവവൈവിദ്ധ്യമുള്ള വനങ്ങള്‍ നമുക്ക് വേണമെന്നില്ല. നമ്മുടെ ഭരണാധിപന്മാര്‍ പരസ്യമായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത് വനങ്ങള്‍ നശിപ്പിക്കപ്പെടണം എന്നാണ്.
പശ്ചിമഘട്ടത്തില്‍ നിന്നാണ് നമ്മുടെ നാല്‍പത്തിനാലു നദികളുമുത്ഭവിക്കുന്നത്. ഈ പശ്ചിമഘട്ടത്തെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഗാഡ്ഗില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടും, അതില്‍ ആകാവുന്നിടത്തോളം വെള്ളംചേര്‍ത്ത് നേര്‍പ്പിച്ചെടുത്ത കസ്തൂരിരംഗന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടും അംഗീകരിക്കാന്‍ മുഖ്യ രാഷ്ട്രീയകകഷികള്‍ തയ്യാറാകാത്ത ഏകസംസ്ഥാനമാണ് കേരളം.
പശ്ചിമഘട്ടം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും, പരിസ്ഥിതിലോലമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളിലേയെങ്കിലും കാടുകള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താല്‍ മാത്രമേ നമ്മുടെ പുഴകള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ. അവയൊഴുകുകയുള്ളൂ. നമ്മുടെ ദാഹമകറ്റുകയുള്ളൂ. നാല്‍പത്തിനാല് നദികളും സ്വാഭാവികമായൊഴുകിയാലേ, അവയെ ആശ്രയിക്കുന്ന നാല്‍പത്തിനാല് വലിയ നീര്‍ത്തടങ്ങളെയും, ആ നീര്‍ത്തടങ്ങളെയാശ്രയിച്ചു നിലനില്‍ക്കുന്ന ഭൂഗര്‍ഭജലനിരപ്പിനെയും, ആ ഭൂഗര്‍ഭജലനിരപ്പുകളെമാത്രം ആശ്രയിച്ചുള്ള നമ്മുടെയോരോരുത്തരെയും വീട്ടുതൊടികളിലെ കൊച്ചുകൊച്ചുകിണറുകളില്‍ വെള്ളമുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. നമ്മളോട് നമ്മുടെ വീടുകളിലെ കിണറുകളില്‍ വെള്ളമുണ്ടാകാനുള്ള വഴിയായി നമ്മുടെ സര്‍ക്കാര്‍ സംവിധാനങ്ങള്‍ ഉപദേശിക്കുന്നത് മഴക്കുഴികള്‍ കുഴിക്കുവാനാണ്. പുഴകളെക്കൊന്ന് മഴക്കുഴികള്‍കൊണ്ട് ഭൂഗര്‍ഭജലനിരപ്പുയര്‍ത്താന്‍ കഴിയുമെന്നു ചിന്തിക്കുന്നേടത്തോളം മന്ദബുദ്ധികളായിപ്പോയല്ലോ നമ്മുടെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌പോണ്‍സേഡ് പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാര്‍ എന്ന് അതിശയിച്ചുപോവുകയാണ്.
ഈയവസരത്തില്‍വേണം പുഴയെയും പുഴയൊഴുക്കിനെയും ആരാധിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ യഥാര്‍ത്ഥ പൈതൃകത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്കിനെക്കുറിച്ചും പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാന്‍. ഇക്കഴിഞ്ഞ മാര്‍ച്ചില്‍ ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ കോടതി ഗംഗാനദിയും, ഗംഗയുടെ പോഷകനദിയായ യമുനാ നദിയും ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെതായ എല്ലാ പരിഗണനകളും അര്‍ഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഉത്തരവിട്ടത് ഇത്തരത്തിലുള്ള സംരക്ഷണശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് ഉദാഹരണമായി കണക്കാക്കാം. ഭാരതീയര്‍ ഗംഗാനദിയെ ഗംഗാമാതാവായും യമുനാനദിയെ യമുനാ മാതാവായും കണക്കാക്കുന്നവരാണ്. ജഡ്ജിമാരായ രാജീവ് ശര്‍മ്മ, അലോക് സിംഗ് എന്നിവര്‍ ഈ ഉത്തരവിന് ആധാരമായെടുത്തിരിക്കുന്നത് ന്യൂസിലാന്റിലെ വാന്‍ഗന്വയി നദിയെ അവിടുത്തെ സര്‍ക്കാര്‍ പൗരാവകാശങ്ങള്‍ നല്‍കി സംരക്ഷിച്ച നടപടിയെയാണ്. ന്യൂസിലാന്റിലെ മറോയി ട്രൈബല്‍ ജനത അവരുടെ പൂര്‍വ്വികരായി കണക്കാക്കുന്നത് വാന്‍ഗന്വയി നദിയെയാണ്. ഈ പൂര്‍വ്വികാരാധനയെയും ആചാരവിശ്വാസങ്ങളെയും പരിഗണിച്ചാണ് വാന്‍ഗന്വയി നദി ആദ്യത്തെ പൗരാവകാശമുള്ള നദിയായി മാറിയത്. ആചാരവിശ്വാസങ്ങള്‍ പുഴകളോട് എത്രമാത്രം ജനമനസ്സുകളില്‍ സംരക്ഷണ മനോഭാവമുണ്ടാക്കുന്നുവെന്നതിന് ഉദാഹരണങ്ങളായാണ് ഇതിവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്.
കേരളത്തിലെ നിളാനദിക്കും പമ്പാനദിക്കും കുന്തിപ്പുഴയ്ക്കുമൊക്കെ ഇത്തരത്തിലുള്ള വിശ്വാസപരവും ആചാരബദ്ധിതവുമായ വൈകാരികബന്ധം പുഴയോരവാസികളില്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും, പുഴകളുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനങ്ങളായ കിഴക്കന്‍ മലകളിലെ കുടിയേറ്റവും വനനശീകരണവും കൈയ്യേറ്റവും കുന്നിടിക്കലും ഒറ്റവിളകൃഷികളുമൊക്കെ പുഴകളെ അവയുടെ ഭ്രൂണാവസ്ഥയില്‍ത്തന്നെ കൊല്ലുന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടാക്കുന്നു. ഈയൊരു അവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റമുണ്ടാകണമെങ്കില്‍ കേരളത്തിലെ നാല്‍പത്തിനാലു നദികളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ് എന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ ശേഷിയും വിവേകവുമുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ നമുക്കുണ്ടാകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇതു സാധ്യമല്ലെങ്കില്‍ കേരളത്തിലെ സാമാന്യജനമനസ്സുകളിലെങ്കിലും ഈ പുഴകള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത എത്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ട ബഹുജനശ്രമങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വളര്‍ന്നുവരുന്ന തലമുറയിലെങ്കിലും ഇത്തരമൊരു ബോധം സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
പുതിയ തലമുറയിലെ ചെറുപ്പക്കാരുടെയിടയില്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ നടന്നുവരുന്നത് ആശാവഹമായ കാര്യമാണ്. ഭാരതപ്പുഴയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി പിറവിയെടുത്ത് പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്ന നിളാവിചാരവേദിപോലുള്ള സംഘടനകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ എടുത്തുപറയേണ്ടവയാണ്. ജൂണ്‍മാസത്തില്‍ നിളാനദിക്കരയില്‍ നടക്കാന്‍ പോകുന്ന നദീമഹോത്സവം ഇതിനകംതന്നെ ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞു. സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിലെ കൂട്ടായ്മകള്‍ വഴിയും പുഴകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. പതിനാലു ജില്ലകളിലും രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട് പ്രവര്‍ത്തനമാരംഭിച്ച റിവര്‍ഗ്രൂപ്പ് എന്ന വാട്‌സ് ആപ്പ് കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ നദിക്കരകളില്‍ ധാരാളം മരങ്ങള്‍ വച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നതിനും മറ്റുമുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ നടന്നുവരുന്നതും പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നു. ചെറിയ ശ്രമങ്ങളിലൂടെയായാലും വന്‍തോതിലുള്ള പൊതുജനബോധവത്കരണശ്രമങ്ങളും സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടലുകളും പുഴകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായുണ്ടായാല്‍ മാത്രമേ കേരളത്തെ ജലക്ഷാമത്തില്‍നിന്നും കരകയറ്റുവാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.



ജന്മഭൂമി: http://www.janmabhumidaily.com/news624819#ixzz4nJH2z6zS